Het geluk in de bewonerscommissie
Het is zaterdagmiddag en ik zit met mijn vader en zijn vriendin in de kantine van het revalidatiecentrum. Ik heb een rolstoel "gekaapt" voor papa zodat we naar beneden konden, daarom ben ik zijn dochter (want dit heb ik niet van een vreemde). Vaders hebben dochters nodig die dit soort dingen voor ze doen zodat ze niet de hele dag op hun kamer hoeven te zitten. We zitten goed en wel 5 minuten aan tafel als de vriendin van 'ons pap' spontaan begint over "de renovatie". Ik lach in mezelf: ik geloof dit gewoon niet, het is notabene weekend en ook hier word ik achtervolgd door werk. De galerij wordt opnieuw betegeld en nog wat dingen. En dat is heel erg want de ramen zijn nu vies, moppert ze. "Ja, die man met die hogedrukspuit heeft al het vuil eraf gehaald en dat zit nu allemaal op de ramen". Ik kijk vreemd op en zeg: "de ramen zijn vies? Wij hebben vorig jaar groot onderhoud gehad, was ook een man bij met een hogedrukspuit maar bij mij zijn alle ramen schoon gebleven, dat is gek"? En dan, als een parel uit een doosje, krijg ik het mooiste verhaal te horen die zaterdagmiddag. Ik werd er oprecht blij van. "Ja", zegt ze, "maar we hebben iemand die ramen komt lappen". In de flat waar papa en zij wonen aan de Hart van Brabantlaan in Tilburg, woont een bewoner die de ramen lapt voor de bewoners voor slechts €2,50. Dit doet hij iedere 6 weken....